Hans Zimmer - The Thin Red Line

Om deze uitzonderlijke tijden van thuiswerken, quarantaine en sociale isolatie door te komen, zal ik gedurende de social distancing dagelijks een soundtrack met je delen die jou helpt de dag door te komen. Soundtracks zijn perfect om je te focussen, dus heb jij moeite met je focus nu je thuis moet werken? Dan is dit de oplossing voor jou! Elke dag om 10:00 post ik een nieuwe soundtrack hier op mijn website, en op mijn Facebook en Instagram accounts.

Soundtrack van de Dag | 5 mei 2020

Hans Zimmer – The Thin Red Line

Voor deze 75e bevrijdingsdag kies ik voor The Thin Red Line als Soundtrack van de Dag. The Thin Red Line is een oorlogsfilm uit 1998 onder regie van Terrence Malick. Hij baseerde het scenario op een boek van James Jones over de Slag om Guadalcanal tijdens de Tweede Wereldoorlog. Malick zou twintig jaar bezig geweest zijn met de voorbereiding van de film en er wegens geldnood bijna de brui aan gegeven hebben, totdat 20th Century Fox meer geld op tafel legde maar dit is nooit 100% bevestigd.

The Thin Red Line werd genomineerd voor zeven Academy Awards, waaronder die voor beste film, beste scenario en beste regie. Meer dan vijftien andere prijzen werden de film daadwerkelijk toegekend, zoals de Gouden Beer en vijf Satellite Awards.

The Thin Red Line brengt het verhaal van de zestigkoppige compagnie C (Charlie Company), behorend tot de Amerikaanse strijdkrachten die het door de Japanners bezette eiland Guadalcanal moeten heroveren. Onder het bevel van een verbitterde en ambitieuze overste wordt een groep jonge soldaten een onneembare heuvel opgejaagd. De kijker ondergaat de waanzin van dit bevel door de doodsbange ogen van deze jonge soldaten.

De film is redelijk filosofisch en moet het vooral hebben van de prachtig in beeld gebrachte scènes, met een nauwkeurige aandacht voor contrast en menselijke ellende. Zo confronteert de regisseur de kijker met de paradox tussen het geweld van de oorlog en de paradijselijke natuur van de eilanden in de Stille Oceaan, en brengt hij het verhaal van de individuele soldaten.

The Thin Red Line is dus zeker geen heroïsche film maar zet aan tot nadenken. In die zin is het een anti-oorlogsfilm, ook al omdat aan de Japanse soldaten een menselijk gezicht gegeven wordt. Critici verschilden sterk van mening over de film: van de zeven nominaties voor de Academy Award werd geen enkele toegekend, maar The Thin Red Line won de hoofdprijs op het Internationaal filmfestival van Berlijn. De film werd geprezen voor zijn meesterlijke cinematografie en aandacht voor fijne details.

De muziek komt van de hand van de welbekende Hans Zimmer, die ten tijde van de film vooral bekend was door zijn scores voor The Lion King, The Rock en Crimson Tide. Zimmer begon, zoals hij vaak doet, al aan de muziek te werken, voordat regisseur Terrence Malick aan de opnames was gestart. Malick gebruikte op de set al wel wat muziekthema’s die Zimmer had gecomponeerd om een beeld te krijgen, voor hemzelf, de crew en de cast. Oorspronkelijk was de director’s cut speelduur 4 uur (waar Zimmer van uitging), maar Malick huidige speelduur werd door re-cut terug gebracht naar 170 minuten. Hierdoor maakte de regisseur een selectie van de muziekstukken die Zimmer schreef. Voor het maken van de filmmuziek, gebruikte Zimmer onder meer Aziatische instrumenten, zoals een shakuhachi en een koto. Het nummer “Beam” werd geschreven door John Powell en het nummer “Sit Back And Relax” door Francesco Lupica. Het orkest werd begeleid door Gavin Greenaway. Het nummer “Journey To The Line” is in de loop der jaren behoorlijk bekend geworden, mede door de trailers van Pearl Harbor, 12 Years a Slave en X-Men: Days of Future Past.

The Thin Red Line is ondanks dat er veel muziek is geschrapt toch een prachtige score, met het eerder genoemde Journey To The Line als absoluut hoogtepunt. Het thema begint ontzettend klein en wordt grootser en grootser. Tijdens de Live concerten van Zimmer prachtig in beeld gebracht met een kleine rode lijn achter het orkest die aan het eind het volledige scherm in beslag neemt.

Enjoy,

Celwin