Matthijs Kieboom - Wild

Om deze uitzonderlijke tijden van thuiswerken, quarantaine en sociale isolatie door te komen, zal ik gedurende de social distancing dagelijks een soundtrack met je delen die jou helpt de dag door te komen. Soundtracks zijn perfect om je te focussen, dus heb jij moeite met je focus nu je thuis moet werken? Dan is dit de oplossing voor jou! Elke dag om 10:00 post ik een nieuwe soundtrack hier op mijn website, en op mijn Facebook en Instagram accounts.

Soundtrack van de Dag | 23 april 2020

Matthijs Kieboom – Wild

Het is weer tijd voor Nederlands product, sterker nog… Nederlands product van A tot Z. Wild, een natuur documentaire uit 2018, is door Matthijs Kieboom voorzien van prachtige muziek. De muziek is gespeeld door het Gelders Symfonie Orkest, dus echt een Nederlands product. Op 14 februari jl. sprak ik in mijn radio programma Movie Tunes met Matthijs over zijn carriere, waar uiteraard ook Wild uitvoerig aan bod kwam.

CF: Laten we even terugkijken naar een ander groot project waar je bij betrokken bent geweest, Wild. Hoe is dat project tot stand gekomen?

MK: Nou, Wild is geproduceerd door de producent van Dummie De Mummie en Taal is zeg maar echt mijn ding, en op een gegeven moment hebben ze mij benaderd hiervoor: ‘joh, luister. Over drie jaar hebben we een natuurfilm, heb je tijd?’. Nou, over drie jaar is mijn agenda nog redelijk leeg, haha.

Je moet je indenken, zo’n natuurfilm lijkt alsof het in een jaar tijd afspeelt, maar ze filmen in december en er ligt niet genoeg sneeuw maar een jaar later wel, dus nemen ze die scenes dan op en het is echt een puzzel. Maar ik wist dus al heel lang dat ik er bij betrokken zou zijn. Ik heb wat filmdocumentaire muziek geluisterd, ook niet teveel want ik wilde er toch ook wel mijn eigen stijl mee geven en niet teveel gekleurd worden door anderen. Voor mij was het echt een waanzinnig fijn traject. Het is heel leuk, want in wezen is documentaire muziek net weer anders dan filmmuziek. Bij film heb je immers dialoog, waar je in meegaat of je gaat tegenkleuren, daar ben je echt bewust mee bezig. Maar bij documentaire heb je dat niet, er is wel een voice-over maar soms ook 5 of 6 minuten met enkel beeld. Als je daar muzikaal te veel doet heb je bijna een soort van Disney film, waarin alles letterlijk wordt verteld door de muziek, en als je te weinig doet zit je abstract naar dieren te kijken met rare tonen eronder. Dus de balans is erg belangrijk, een hele leuke uitdaging.

CF: Heb je Wild dan ook echt gescored op de dieren die je ziet, of op de voice-over van Andre van Duin?

MK: Ja, en dan moet je je indenken dat zijn voice-over er nog niet was toen ik ging componeren dus ik moest het doen met de stem van de regie assistente. Maar dat kan nog alle kanten op. Andre van Duin geeft er uiteraard weer zijn hele eigen draai aan. Nadat zijn voice-over was opgenomen heb ik nog wel hier en daar wat met mijn muziek geschoven, om hem niet in de weg te zitten, en zo nu en dan hem verschoven om mij niet in de weg te zitten. Maar het is erg mooi geworden, hij heeft een enorm fijne stem moet ik zeggen.

CF: Ja, hij heeft een fijne voorlees stem.

MK: Haha ja, mijn guilty pleasure is Heel Holland Bakt.

CF: Nou dan zit je elke zondag gebakken (oef wat slecht). Goed, als je voor film componeert zei je al dat je dan voor personages of voor bepaalde personen schrijft, heb je dat bij Wild ook gedaan? Heb je gelet op een dier?

MK: Nou, we hadden drie hoofdrolspelers als het ware. Het edelhert, het wildzwijn en de vos, en die hebben we allemaal, niet echt een melodie maar wel een stijl en een klankkleur gegeven. Per seizoen heb ik ook andere dingen gedaan, de zomer met veel warmere instrumenten bijvoorbeeld, de winter vaak met ritmische patronen alsof je als het ware de sneeuw hoort vallen. De lente heb ik heel springerig en huppelig gemaakt, vanwege alle jonge diertjes. Maar in de herfst wilde ik de wind terug laten komen. Dus dan zit je te denken thuis als je onder de douche staat, hoe ga ik dat nou voor elkaar krijgen? Zal ik dan iets met blaasinstrumenten… nee dat is ook weer cliche. Dus uiteindelijk heb ik van die stofzuiger slangen gekocht die je bij de speelgoedwinkel kunt kopen, waar je mee rond moet draaien om geluid te krijgen. Daar heb ik er een stuk of 20 van gekocht, allemaal op verschillende lengtes afgeknipt zodat je alle tonen hebt en daar stond ik dan. Om 2:00 ’s nachts in mijn studio microfoons op te hangen en vervolgens als een gek die slangen boven mijn hoofd te slingeren, om die wind maar te genereren. En dat werkte uiteindelijk heel tof.

Enjoy,

Celwin